16 Αυγ 2008

Γέλιο

Groundhog Day :

Ο μύθος του Σίσυφου.

Young Frankenstein :

Η κωμωδία ως παρωδία.

The Big Lebowski :

Πέρα από τους σπαρταριστούς διαλόγους και την «κοινωνική κριτική», μια σπάνια για κωμωδία σκηνοθετική άποψη.

Clerks. :

Όταν η έμπνευση υπερνικά κάθε είδους στενότητα και απειρία.

A Night at the Opera :

Το παράλογο, όπως το ενσαρκώνει ο θυελλώδης Γκράουτσο Μαρξ.

The Blues Brothers :

Η θεωρία του χάους.

MASH :

Ο παραλογισμός του στρατού χωρίς μάχη, ούτε καν τουφεκιά.

A Fish Called Wanda :

Μια τρελή παρέα σε τρελά κέφια.

Trading Places :

Από τις βαθύτατα κοινωνικές ταινίες του Χόλιγουντ.

Dirty Rotten Scoundrels :

Εορτασμός της γυναικείας ευφυΐας.


1 σχόλιο:

imarias είπε...

την πρωτη φορά που είδα το "ολα για τη μητέρα μου" έκλαιγα και τη δέυτερη γέλαγα, ή στραβός είν ο γιαλός κλπ... για να σοβαρευτώ πάντως, το πιο μεγάλο γέλιο τό έκανα πρόσφατα με το σεξ ιν δε σιτυ, με τά χάλια του. μ΄νημη που την έχεις ρε George, όμως... μπα και κρατάς αρχείο? αλήθεια θάθελα αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ αλλες ταινιες που γέλασα, α ναι Μάυρος γατος άσπρος γάτος, και ο Ο Φιλος μου Κι Εγώ, εκπληκτικό διεισδυτικό χιουμορ βρεταννικό, το συνιστώ σε σινεφίλ, θεατρόφιλους και ρόκερς, 3 σε 1, αλλά και πρώην χίππηδες, τζάνκηδες, φοιτητές στην αλλοδαπή κλπ. είναι γλυκόπικρο έργο με ατελείωτο ρεαλισμό όσο και αυτοσαρκασμό. δεν ξέρω αν υπάρχει σε ντι-βι-ντι, πέρασε απαρατήρητο πέρσι το καλοκαιρι, έχει και υπέροχη μουσική. θα προσπαθήσω να βρω τον original τίτλο να το ψάξεις. εκεί βλέπει κανείς ότι η υπ'ερβαση είναι ζήτημα μιας στιγμής και όχι υπεσχημένης αθανασίας. στιγμής που όλοι λίγο πολύ έχουμε ζήσει μέσα από τη φιλία.
χαίρε